กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 126 ตรวจบัญชี (1)
ลู่ฟางอ่ายถูกลากออกไปทั้งที่กรีดร้องราวกับหมูถูกเชือด สกุลโหลวกับลู่ฟางฮวาทำได้เพียงมองตาปริบ ๆ ไม่มีใครกล้าขอร้องแทน ที่จริงในใจก็คิดว่าฟางอ่ายไม่อยู่ที่นี่เสียยังจะดีกว่า
ฮูหยินผู้เฒ่าโมโหจนแทบระเบิด ฟางอ่ายเป็นตัวอะไรหรือ? คนที่รังเกียจนางจริง ๆ คือสกุลโหลวต่างหาก แถมยังยุยงหลานสาวให้มารังเกียจนางด้วย เรื่องนี้ทำให้นางทนไม่ได้ยิ่งกว่าเหตุอาหารเป็นพิษเสียอีก ฮูหยินผู้เฒ่าตบที่วางแขนพลางตะโกนด้วยความโกรธว่า “เรียกห้องบัญชีมา ขนสมุดบัญชีของหลายปีมานี้มาให้หมด ข้าจะตรวจให้ละเอียด คำนวณให้ชัดว่าหลายปีมานี้ข้ากินไปเท่าไร ใช้ไปเท่าไร ข้าอยากรู้นักว่าจวนนี้ถูกหญิงรับใช้สูงวัยเช่นข้าผลาญจนสิ้นหรือไม่” แล้วนางก็ร้องไห้อีกยกใหญ่