กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 122 แขกเหรื่อเต็มจวน
ลู่ฟางฮวาหันกลับมายิ้มละไม นางไม่แน่ใจว่าเมื่อครู่ลู่เสี่ยวหนิงมองไม่เห็นนางจริง ๆ หรือไม่ ทว่าคำทักทายของลู่เสี่ยวหนิงมาถูกเวลา ช่วยให้นางหลุดพ้นจากความกระอักกระอ่วนได้ นางจึงยิ้มแย้มเดินเข้าไปหาลู่เสี่ยวหนิง “พี่หญิงใหญ่ เมื่อครู่ข้าไปดูในครัว กลัวพ่อครัวจะทำอาหารไม่ประณีต จึงมาช้าเจ้าค่ะ”
ลู่เสี่ยวหนิงยิ้มกล่าว “เจ้าละเอียดรอบคอบจริง ๆ มาพอดีเลย คุณหนูเฉินกับพวกนางกำลังจะไปคารวะท่านย่า เจ้าช่วยข้าต้อนรับแขกที่นี่หน่อยได้หรือไม่?”
ลู่ฟางฮวากล่าว “พี่หญิงใหญ่ไปอย่างวางใจเถิด น้องสาวจะดูแลที่นี่เอง”
“ถ้าเช่นนั้นต้องฝากน้องสาวด้วย” ลู่เสี่ยวหนิงกล่าวอย่างเกรงใจ