กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 118 ความกลัดกลุ้มหลังสร่างเมา
ลู่เสี่ยวหนิงกินยาสร่างเมาเข้าไปแล้ว แต่ก็ยังหลับต่ออีกพักใหญ่กว่าจะตื่น
ตอนตื่นขึ้นมา นางยังมึนงงไปทั้งตัว
“คุณหนู ในที่สุดท่านก็ตื่นแล้ว เป็นอย่างไรบ้าง? ปวดศีรษะหรือไม่? คอแห้งกระหายน้ำหรือเปล่า?” ตู้รั่วเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น
ลู่เสี่ยวหนิงเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถามว่า “ที่นี่ที่ใดหรือ?”
“ที่นี่คือจวนขององค์ชายพระราชนัดดา เพียงแต่ยังไม่ได้ย้ายเข้าอยู่อย่างเป็นทางการ คุณหนูเมามายเสียจนไม่ได้สติ บ่าวหญิงไม่กล้าพาท่านกลับจวน จึงได้แต่พามาที่นี่ก่อนเจ้าค่ะ” ตู้รั่วอธิบาย
ซีอู้ยกน้ำอุ่นถ้วยหนึ่งมาให้คุณหนู
ลู่เสี่ยวหนิงลุกขึ้นนั่ง ดื่มไปถ้วยหนึ่งก็ยังไม่พอ ขออีกถ้วย
นางกระหายน้ำแทบตาย รู้สึกราวกับคอจะแห้งไหม้