กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 113 ไร้ยางอาย
ลู่เสี่ยวหนิงรู้สึกว่าตนกับหอเมาเซียนคงชะตาไม่ถูกกัน เป็นสถานที่ที่ดวงชะตาขัดแย้งกับนาง
เพิ่งมาถึงก็พบหวงฝู่เส้าเซวียนกับหวงฝู่เส้าเจียวและเหล่าอ๋องและขุนนางพร้อมคุณชายอีกหลายคน โดยเฉพาะหวงฝู่เส้าเจียว พอเห็นนางก็ราวกับพบศัตรูที่ฆ่าบิดา ชี้หน้านางแล้วตวาดว่า “ลู่เสี่ยวหนิง เจ้านี่มันจอมหลอกลวง”
ลู่เสี่ยวหนิงกล่าวอย่างไร้เดียงสาว่า “ข้าหลอกอะไรเจ้า?”
ข้อกล่าวหานี้ช่างไร้ปี่ไร้ขลุ่ยเสียจริง