กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 82 ทำให้อับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี
ฮูหยินเฉินเอ่ยวาจานี้ด้วยความขุ่นเคือง ตอนเหยียนอวี่มาหานาง นางกำลังเดินชมสวนกับฮูหยินอีกหลายท่าน ครั้นได้ยินเรื่องจึงพากันเร่งมา ถึงที่นี่ไล่เลี่ยกับลู่เสี่ยวหนิง ดังนั้นบทสนทนาของคนสกุลลู่ พวกนางจึงได้ยินกันหมด
คราวก่อนเรื่องลู่เสี่ยวหนิงถูกพี่น้องร่วมสกุลลอบเล่นงานแพร่สะพัดไปทั่วเมือง ทุกคนต่างพูดกันว่าคุณหนูรองกับคุณหนูสามสกุลลู่ช่างกำเริบเสิบสาน กล้าลอบเล่นงานพี่สาวของข้าในจวนองค์หญิงใหญ่ ส่วนฮูหยินโหลวในฐานะแม่เลี้ยงก็ถูกวิพากษ์วิจารณ์ไม่น้อย
พวกนางได้ยินเรื่องมา ก็เพียงดูแคลนอยู่ในใจ แต่ไหนเลยจะเทียบกับการได้เห็นกับตา ได้ยินกับหูในยามนี้ ความไร้ยางอายของแม่ลูกฮูหยินโหลว ช่างเกินกว่าจะบรรยายเป็นคำพูด