กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 74 ตำหนิ
ลู่เสี่ยวหนิงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือ เบื้องหน้ามีสาวใช้สามคนยืนเรียงแถว
ลู่เสี่ยวหนิงทำหน้าเย็นชา กวาดตามองพวกนางทีละคน
สาวใช้ทั้งสามหดคอ เงียบงันราวจักจั่นในฤดูหนาว ตู้รั่วไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่คุณหนูไม่เคยเคร่งขรึมเช่นนี้มาก่อน ในใจจึงกระวนกระวายไม่น้อย
ลู่เสี่ยวหนิงตบโต๊ะเสียงดังอย่างทรงรัศมีอำนาจ แต่กลับเจ็บมือจนเบ้หน้า จึงยิ่งเดือดดาล ตวาดว่า “ดีเหลือเกินนะ พวกเจ้ากล้าเอามีดชี้องค์ชายพระราชนัดดาแล้วหรือ พวกเจ้าคิดว่าตนเองอายุยืนเกินไป หรือคิดว่าข้าอายุยืนเกินไปกันแน่?”
ซีอู้ก้มศีรษะต่ำลงไปอีก คางแทบจะแตะอกอยู่แล้ว
ตู้รั่วตาค้างอ้าปากหวอ มองซีอู้กับโต้วโข่วอย่างตกตะลึง “พวกเจ้าทำเช่นนี้ได้อย่างไร?”
“หุบปาก” ลู่เสี่ยวหนิงตวาด