กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64 คิดเพ้อฝัน
ลู่โหย่วเหรินเพิ่งก้าวเข้ามาในห้อง แม่โจวก็รู้กาลเทศะถอยออกไปทันที เหล่าไท่ฝืนลุกขึ้นรินชาให้นายท่านหนึ่งถ้วย วางไว้ข้างมือเขา จากนั้นจึงไปนั่งเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง เช็ดน้ำตา
ลู่โหย่วเหรินถอนหายใจในใจ แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าอ่อนโยนว่า “ยังโกรธอยู่หรือ?”
เหล่าไท่ไม่สนใจเขา ทว่าน้ำตากลับไหลพรั่งพรูยิ่งกว่าเดิม
“เอาละ อย่าร้องไห้เลย อย่าตำหนิสามีผู้นี้ที่เข้มงวดกับฟางอ้ายเกินไป เจ้าเองก็ได้ยินมิใช่หรือว่าฟางอ้ายเอาแต่พูดถึงข้อเสียของเสี่ยวหนิง น้องสาวที่ใดจะทำเช่นนี้กัน ไม่กลัวคนภายนอกหัวเราะเยาะหรือ” ลู่โหย่วเหรินกล่าว