กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 ปลุกปั่นให้บาดหมาง
ลู่ฟางอ่ายแสดงสีหน้าตื่นเต้น แววลำพองใจในดวงตาและหว่างคิ้วปิดไม่มิด นางเลียนน้ำเสียงของซื่อจื่อกับท่านหญิงได้อย่างสมจริง
“ก่อนซื่อจื่อแห่งอ๋องฉินจะกลับ ยังเอ่ยกำชับด้วยความห่วงใยให้พี่หญิงรองพักรักษาตัวให้ดี ทั้งยังเชิญพี่หญิงรองไปชมพิธีเบิกเนตรที่วัดจื่ออวิ๋นด้วยกัน สุดท้ายยังบอกให้ข้าไปด้วย”
ลู่ฟางฮวาเอ่ยอย่างเขินอายระคนขุ่นเคือง “เจ้าเอาเรื่องทุกอย่างมาพูดได้อย่างไร”
ลู่ฟางอ่ายไม่เห็นเป็นเรื่องสำคัญ “มีอะไรหรือ ซื่อจื่อแห่งอ๋องฉินห่วงใยเจ้าแล้วผิดตรงไหน”