กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 60 แพ้ไม่เป็น
ลู่เสี่ยวหนิงไม่แม้แต่จะยกเปลือกตา เพียงกล่าวเรียบ ๆ ว่า “สิ่งที่ท่านอาจารย์ของข้ารู้มีมากมาย ข้าเพิ่งเรียนกับท่านได้ 4 ปี จะเรียนรู้หมดได้อย่างไร?”
“เช่นนั้นศิษย์ของท่านฝูเฟิงอย่างเจ้าก็มิใช่มีแต่ชื่อหรอกหรือ?” ท่านหญิงอวิ๋นนีกล่าวเย้ยหยัน
“จะมีแต่ชื่อหรือไม่ ต้องให้ท่านอาจารย์ของข้าเป็นผู้ตัดสิน ขอเพียงท่านผู้เฒ่ายอมรับศิษย์อย่างข้า ส่วนคนอื่นจะมองอย่างไรเกี่ยวอันใดกับข้า?” ลู่เสี่ยวหนิงกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ
“คุณหนูใหญ่สกุลลู่กล่าวเช่นนี้ไม่ถูก ท่านฝูเฟิงเป็นหมอเทวดาผู้หาใดเปรียบ ผู้คนย่อมคาดหวังในตัวศิษย์ของท่าน หากเจ้าไร้ความสามารถจริง ๆ มิเท่ากับทำลายชื่อเสียงของท่านฝูเฟิง ทำให้ทุกคนผิดหวังหรือ?” หวงฝู่เส้าเจียวพูดจาเหน็บแนม