กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 41 ยัยไร้ยางอาย
ลู่เสี่ยวหนิงเปลี่ยนเป็นชุดบุรุษที่คล่องตัว รวบผมเป็นมวยกลม แล้วหิ้วหีบยาใบเล็ก ภายในบรรจุอุปกรณ์ผ่าตัดนานาชนิด ซึ่งนางทุ่มเทแรงกายแรงใจไม่น้อยกว่าจะหาคนทำขึ้นมาได้
หวงฝู่เส้าเย่เห็นการแต่งกายของนางแล้วก็หรี่ตาลงอย่างอดไม่ได้ นึกไม่ถึงว่านางจะเตรียมเครื่องแต่งกายเช่นนี้ไว้ด้วย นี่เป็นสิ่งที่คุณหนูใหญ่ผู้อ่อนหวานบอบบางจะทำกันหรือ?
ลู่เสี่ยวหนิงเห็นสีหน้าแปลกประหลาดของเขา ก็ยิ้มเจื่อน ๆ พลางกล่าวว่า “อย่าคิดไปในทางอื่น ข้าเตรียมไว้เพื่อความสะดวกเวลาออกเดินทาง เป็นหมอก็ต้องออกไปเก็บสมุนไพรหรืออะไรทำนองนั้น”
เดิมทีหวงฝู่เส้าเย่อยากจะพูดว่า…เจ้าคิดว่าเปิ่นหวางกำลังคิดอะไรอยู่หรือ?