กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 36 ตบหน้าหักหน้า
ลู่โหย่วเหรินรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เหมาะสม แล้วมุ่งหน้าไปยังโถงด้านหน้า
ครั้นเข้าประตูมาเห็นว่าเป็นหมัวมัวผู้หนึ่ง ลู่โหย่วเหรินก็ประสานมือคารวะ “ไม่ทราบว่าหมัวมัวมาเยือน ข้าบกพร่องที่มิได้ออกไปต้อนรับ ขอหมัวมัวโปรดอภัย”
บ่าวไพร่จวนมหาเสนาบดียังมีศักดิ์เป็นขุนนางขั้นเจ็ด ยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงองค์หญิงใหญ่ซึ่งมีสถานะพิเศษยิ่งกว่ามหาเสนาบดี ดังนั้นแม้ผู้มาเยือนจะเป็นเพียงหมัวมัวชรา ลู่โหย่วเหรินก็ยังต้องปฏิบัติต่อนางด้วยความเคารพ
แม่นมเจียงกล่าวว่า “ใต้เท้าลู่ไม่ต้องเกรงใจ วันนี้ข้ามาเพื่อพบคุณหนูใหญ่สกุลลู่ คุณหนูใหญ่สกุลลู่อยู่ที่ใดหรือ?”
ลู่โหย่วเหรินลังเลก่อนถามว่า “หรือบุตรีของข้าจะล่วงเกินองค์หญิงใหญ่?”