เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 จงใจยุแยงไปทั่ว
สวนไห่ถังตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจวนองค์หญิงใหญ่ ภายในปลูกดอกไห่ถังไว้เต็มผืน ยามนี้เป็นฤดูที่ดอกไม้ผลิบาน พวงพฤกษางามตระการตาสุดสายตา ทว่าความงามนี้กลับไม่ชวนให้รู้สึกฉูดฉาดดังคำกล่าวที่ว่า… “แม้สีสันงามสด ก็ไร้ความหยาบช้า งามล้ำค่าอย่างแท้จริง” กล่าวถึงความงามอันสง่าเลอเลิศของดอกไห่ถังได้อย่างหมดจด
เฉินซือเหยาเดินพลางกล่าวว่า “จวนองค์หญิงใหญ่นี้มีดอกเหมยอยู่ทางตะวันออก มีดอกไห่ถังอยู่ทางตะวันตก นับเป็นจวนที่งดงามที่สุดในเมืองจินหลิงแล้ว”
ลู่เสี่ยวหนิงซึ่งก่อนหน้านี้ยังเห็นใจองค์หญิงใหญ่ บัดนี้กลับเริ่มอิจฉาองค์หญิงใหญ่เสียแล้ว ได้อาศัยอยู่ริมทะเลสาบโม่โฉว ทั้งยังมีดอกไห่ถังและดอกเหมยเต็มสวนเป็นเพื่อน ช่างมีความสุขยิ่งนัก
“ซือเหยา” มีคนทักทายเฉินซือเหยา