เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 8 หวนคืนจวนสกุลลู่
ลู่เสี่ยวหนิงอยากเตะเจ้าหมอนี่ออกไปให้พ้นหน้าเสียจริง น่ารำคาญเกินทน เรื่องดี ๆ แท้ ๆ กลับถูกเขาทำพังจนหมด
“ข้าออกแปดพันด้วย” ลู่เสี่ยวหนิงโต้เขา พลางมองอีกฝ่ายด้วยสายตาดูแคลน เจ้าหมอนี่เพิ่มทีละพัน เห็นทีจะเป็นคนมีเงิน ในมือนางมีเพียงหนึ่งหมื่น ไม่อาจยื้อกับเขาได้นาน แต่ก็จะปล่อยให้เขาได้ประโยชน์ไปง่าย ๆ ไม่ได้
“เก้าพัน” คุณชายจ้าวเพิ่มราคาโดยไม่ลังเล
เถ้าแก่ร้านจีเป่าเซวียนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ยิ้มจนเห็นฟันกรามด้านใน ประกาศให้เช่าช่วงติดไว้นานหลายวันแล้ว แต่ไม่มีใครมาถามไถ่สักคน กว่าจะมีคนมาสนใจสักราย ราคากลับถูกกดต่ำจนแทบควักหัวใจเขาออกมา ใครจะคิดว่าวันนี้สวรรค์เปิดตา ส่งลูกค้ามาถึงสองรายในคราวเดียว พากันดันราคาไปถึงเก้าพันได้จริง ๆ
แววดูแคลนในดวงตาของลู่เสี่ยวหนิงยิ่งชัดขึ้น “ข้าก็ออกเก้าพัน”