กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 411 ทุกอย่างย่อมเปลี่ยนไป
ตอนไป๋มั่วกลับมาถึงห้องเรียน เพื่อนในห้องก็มากันเกือบครบแล้ว
ตอนแรกในห้องยังคุยกันเสียงดังจอแจ
แต่พอเห็นเขาเดินเข้ามา เสียงก็เงียบลงไปมากทันที
เรื่องที่ในห้องมีคนเก่งขนาดนี้อยู่ด้วย
ทำให้พวกเขาทั้งดีใจทั้งหงุดหงิด
ที่ดีใจก็เพราะอย่างน้อยเอาไปคุยอวดคนอื่นได้ว่า ฉันเป็นเพื่อนร่วมชั้นกับไป๋มั่ว
ไม่แน่ว่าเรียนจบไปแล้ว แค่เขาช่วยสักหน่อย พวกเขาก็อาจไม่ต้องห่วงเรื่องอนาคตอีกเลย
ส่วนที่หงุดหงิดก็เพราะทุกคนอายุก็ไล่เลี่ยกันแท้ ๆ
ทำไมถึงต่างกันได้ขนาดนี้?