กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 347 ครั้งหน้าเปลี่ยนเป็นรถบ้าน
ทั้งสามคนนั่งเบียดกันอยู่ด้วยกันแบบนี้ ก็ไม่ได้รู้สึกเบื่ออะไร
คุยกันไปหัวเราะกันไป เผลอแป๊บเดียวเวลาก็ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว
ดึกมากแล้ว ข้างนอกก็เริ่มมีหิมะตกหนักอีกครั้ง
เสียงลมพัดหวีดหวิวปะทะหิมะดังลอดเข้ามาจนได้ยินแม้จะอยู่ในรถ
ซูหว่านกับเจียงลั่วหานหลับไปแล้วทั้งคู่
ซูหว่านยังดีหน่อย เธอแค่เอนหัวพิงไหล่ไป๋มั่ว
ส่วนเจียงลั่วหานกลับไม่เหมือนกัน
ตอนแรกเธอก็ยังนั่งเรียบร้อยดี แต่พอหลับไปสักพัก...
ก็เอาหัวมาหนุนตักไป๋มั่วเสียอย่างนั้น