กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 345 ท่ามกลางพายุหิมะ
เห็นว่าซูหว่านกับเจียงลั่วหานยังมีสภาพจิตใจดีอยู่ ไป๋มั่วก็โล่งใจ
แค่โทรศัพท์แจ้งขอความช่วยเหลือแล้วรอให้ทีมกู้ภัยมาช่วยก็พอ
อากาศแบบนี้คงหวังพึ่งตัวเองให้ช่วยเหลือกันไม่ได้แล้ว
แค่อยู่ในรถนิ่ง ๆ ไม่ขยับไปไหน อย่าเพิ่มความลำบากให้ทีมกู้ภัยก็พอ
ในช่วงต้นปี 2005 ทีมกู้ภัยยังให้บริการแบบมีค่าใช้จ่าย
เพราะงั้นไป๋มั่วจึงไม่ได้รู้สึกเป็นภาระอะไรเลย
ยังไงเงินแค่นั้นเขาก็จ่ายไหวอยู่แล้ว
เขามองดูมาตรวัดน้ำมันบนแผงหน้าปัด ซึ่งยังแสดงว่าถังน้ำมันเต็มอยู่
จึงไม่รู้สึกกังวลแม้แต่น้อย