กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 310 น้ำใจและวิถีทางสังคม
“พวกนายไม่เห็นสีหน้าเจียงจื่อเย่ตอนนั้นหรอก ดำปี๋เลย”
ในห้องคาราโอเกะแห่งหนึ่งในเขตเจียงซูและเจ้อเจียง
ซุนเฉินเอาเท้าข้างหนึ่งพาดไว้บนโต๊ะชา
ทำหน้าเว่อร์เกินจริง
“เขาถึงกับถามฉันว่าจะทำยังไงดี”
“ให้ฉันตัดสินใจแทนด้วย!”
พอพูดถึงตรงนี้ เขาก็หัวเราะจนน้ำตาแทบไหล
หานอวี้ยืนอยู่ข้างๆ มือวางบนไหล่เขา
“นายเล่าจนฉันอยากรู้ขึ้นมาแล้วนะ”