กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 297 ของรักก็คือของรัก
หลังจากซูหว่านวางสาย พอเงยหน้าขึ้นมาก็สบตาแม่เข้าพอดี
ทางไป๋มั่วยังเป็นช่วงบ่าย แต่ที่จีนตอนนี้ดึกมากแล้ว
ก่อนที่เจียงลั่วหานจะโทรมา สองแม่ลูกก็กำลังคุยกันอยู่
เวลาซูหว่านรับโทรศัพท์ เธอไม่เคยคิดจะหลบหน้าใครอยู่แล้ว
เมื่อกี้เหอปิงเองก็ได้ยินเนื้อหาคร่าว ๆ จากปลายสายเหมือนกัน
ช่วยไม่ได้ โทรศัพท์มือถือในยุคนี้เสียงดังมาก
ยิ่งตอนกลางคืน ในห้องที่เงียบขนาดนั้น ต่อให้ไม่อยากได้ยินก็ยังได้ยินอยู่ดี
พอได้ยินคำตอบของลูกสาวตัวเอง ในใจก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
“เสี่ยวหว่าน ทำไมลูกต้องทำแบบนี้ด้วย?”