กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 ขอบคุณหรือขอโทษ
พอส่งเจียงจื่อเหวินถึงโรงแรม ไป๋มั่วก็ให้เขาขึ้นไปคนเดียว
ส่วนตัวเองขอสูบบุหรี่อยู่ข้างล่างสักมวนก่อน
แน่นอนว่าซูหว่านอยู่เป็นเพื่อนเขา
เห็นเขาดูไม่ค่อยสบายใจ เธอเลยไม่ชวนคุย แค่ยืนอยู่ข้างๆ เงียบๆ
กลางคืนในเดือนธันวาคมหนาวมากแล้ว
ซูหว่านใส่เสื้อขนเป็ดสีดำ บนหัวมีหมวกไหมพรมที่มีปอมปอมสองลูกห้อยลงมาข้างละลูก
มือก็ใส่ถุงมือด้วย
ถึงจะแต่งตัวหนาแค่ไหน แต่พอลมเย็นพัดมา เธอก็ยังอดสั่นไม่ได้
“ทำไมซื่อบื้อแบบนี้”