กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 215 ไป๋มั่ว กระเทียมของข้าล่ะ
เจียงลั่วหานหลงใหลกับดอกเหมยที่อยู่ในมือจนแทบไม่อยากปล่อย
พอเอาดอกไม้ไปวางไว้บนรถแลนด์โรเวอร์แล้ว เธอก็คว้ามือไป๋มั่ว เดินจูงเขาไปยังสวนสาธารณะเล็ก ๆ แห่งนั้นทันที
เธอเตรียมวางแผนไว้แล้วว่าจะเลือกพื้นที่ตรงไหนปลูกดอกไม้ชนิดอะไรบ้าง
“น้าของคุณใกล้จะมาถึงแล้วใช่ไหม ไม่อย่างนั้นเราไปรับเขาก่อนดีไหม?”
ไป๋มั่วมองเวลา ตอนนี้เที่ยงกว่าแล้ว
เขาจึงเสนอเธอแบบนั้น
แต่เจียงลั่วหานกลับบอกว่า “เขาติดต่อฉันมาแล้ว บอกว่าไม่ต้องไปรับ”
“คืนนี้เขาจะเลี้ยงข้าวเพื่อน ๆ ของเขา ถึงตอนนั้นเราค่อยไปพร้อมกันก็พอ”
“ทำไมไม่บอกกันให้เร็วกว่านี้ล่ะ?” ที่ไป๋มั่วมาหาเธอถึงที่ตอนเที่ยงแบบนี้ก็เพราะ...