กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 211 ขาดคนล้างจาน
ชีวิตคนเรายาวนานจนมองไม่เห็นปลายทาง
แต่ชีวิตคนเราก็สั้นเหมือนกัน ไม่แน่ว่าคำบอกลาที่พูดกันครั้งก่อน อาจกลายเป็นครั้งสุดท้ายที่ทั้งสองคนได้คุยกันแล้วก็ได้
บางคนพอพลาดไปแล้ว ก็อาจไม่มีโอกาสได้กลับมาเจอกันอีกจริง ๆ
เสียงของซูหว่านฟังดูอ่อนโยน แต่คำพูดกลับหนักแน่นอย่างที่สุด
สิ่งที่ฉันต้องการนั้นเรียบง่ายมาก ก็คือไม่ว่าชาตินี้จะเป็นยังไง ฉันก็ต้องมีคุณอยู่ด้วย
“เธอหวังไว้ไกลเกินไปแล้ว ฉันคงต้องขอคิดดูก่อน...”
ไป๋มั่วพูดหยอกขึ้นมา
แต่ยังพูดไม่ทันจบ ซูหว่านก็เอื้อมมือมาหยิกตรงข้างใบหูของเขาเสียก่อน
“จะคิดอะไรอีก?”