กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 ข้ากลัวจังเลย
เรื่องเข้าโรงพยาบาลครั้งนี้ ไป๋มั่วไม่ได้บอกใครมากนัก
ถ้าเป็นเขาตอนอายุสิบแปด พอบาดเจ็บก็คงทำให้เป็นเรื่องใหญ่โต เพื่อเรียกร้องความห่วงใยจากพ่อแม่
แต่ตอนนี้เขาอายุสิบเก้าแล้ว เลยคิดว่ายิ่งมีคนรู้น้อยเท่าไรก็ยิ่งดี
ไม่ใช่เด็กอายุสิบแปดอีกแล้ว ควรหัดอดทนกับเรื่องต่าง ๆ เงียบ ๆ คนเดียวได้แล้ว
ถึงอย่างนั้น วันที่ไป๋มั่วออกจากโรงพยาบาลก็ยังมีคนมากันเยอะอยู่ดี
นอกจากซูหว่านกับเจียงลั่วหานแล้ว
ยังมีซุนเฉินกับพวกหนุ่มผมเหลืองด้วย
ที่ทำให้ไป๋มั่วแปลกใจก็คือ แม้แต่อาโหวยังให้คนเอาของมาฝากเขาด้วย
ไป๋มั่วขอบคุณทุกคนทีละคน แล้วก็กลับมหาวิทยาลัย