กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 184 ข้าก็แค่ไม่มีขา
“พอแล้ว กอดจนพอหรือยัง?”
ผ่านไปพักใหญ่ ไป๋มั่วเห็นเจียงลั่วหานยังไม่มีท่าทีจะปล่อย ก็เลยเร่งเธอ
เจียงลั่วหานซุกหน้าอยู่ในอ้อมแขนเขา แล้วส่ายหัว
“ยังไม่พอ ยังไงก็กอดทั้งชีวิตไม่พอหรอก”
“งั้นให้ฉันเอาเตียงมาวางตรงนี้ไหม?”
“เราไปกอดกันบนเตียงไหมล่ะ?” ไป๋มั่วย้อนถาม
เจียงลั่วหานทำปากยื่น แต่ก็ยอมปล่อยมือ
“รู้แต่จะแกล้งฉันอยู่เรื่อย”
“ก็เพราะเธอยอมให้ฉันแกล้งไง...” ไป๋มั่วพูดพลางแบมือ