กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 172 ความทุกข์ของไป๋มั่วมีเพียงตัวเองที่รู้
ถ้าจะคบคนอย่างจิงลี่เป็นเพื่อนล่ะก็ ต้องคอยระวังตัวให้มากเป็นพิเศษ
ไม่แน่ว่าวันไหนอาจถูกเธอหักหลังเอาก็ได้
เพราะงั้นไป๋มั่วจึงไม่เคยคิดจะคบกับเธออยู่แล้ว
ที่สำคัญคือเธอก็ไม่ได้ให้อะไรที่เป็นประโยชน์กับเขาได้ด้วย
ไป๋มั่วไม่ได้รอนานนัก
ผ่านไปสิบกว่านาที เขาก็เห็นหานเหม่ยหลินเดินมาทางนี้
“คุณไป๋?”
อาจเป็นเพราะไป๋มั่วยังเด็กเกินไป หานเหม่ยหลินเลยรู้สึกแปลก ๆ ไม่ว่าจะเรียกเขาว่าอะไรก็ตาม
แต่ไป๋มั่วไม่ได้คิดอะไร เขาพยักหน้ารับ