กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 นั่นเอาไว้หลอกล่อพ่อเจ้า
“ไป๋มั่ว พ่อฉันล่ะ?”
พอเจียงลั่วหานซื้อน้ำกลับมาแล้วไม่เห็นเจียงเจ๋อ เธอก็ถามไป๋มั่ว
“พ่อเธอมีธุระต้องจัดการ เลยไปก่อนแล้ว บอกให้เราเที่ยวกันเองได้เลย” ไป๋มั่วอธิบาย
เจียงเจ๋อไปแล้ว
ก่อนไปเขายังเตือนไป๋มั่วอีกสองสามประโยค
ทำนองว่าไม่มีพ่อคนไหนทนให้ใครมาเล่นกับความรู้สึกของลูกสาวตัวเองได้
ไป๋มั่วรับปากหนักแน่นว่าตัวเองไม่ใช่คนแบบนั้น เขาถึงยอมจากไปอย่างขุ่นเคือง
แต่ก็ไม่ได้พูดถึงเรื่องจะส่งเจียงลั่วหานไปต่างประเทศอีก
ก็เหมือนที่ไป๋มั่วเพิ่งบอกเขาไป