กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 รสนิยมของเจียงลั่วหาน
“รู้ก็ดีแล้วว่าฉันพูดอย่างแต่ใจคิดอีกอย่าง”
จู่ ๆ ไป๋มั่วก็พูดขึ้นมา ซูหว่านชะงักไปสองวินาที
ก่อนจะหลุดหัวเราะพรืดออกมา
“แต่ฉันถือว่าพูดจริงนะ”
ไป๋มั่วไม่อยากเสียเวลากับเรื่องนี้ต่อ
เขาเลยเปลี่ยนเรื่องถามว่า “นักข่าวที่ฝากให้ช่วยติดต่อคราวก่อน ติดต่อได้หรือยัง?”
ซูหว่านพยักหน้า
จากนั้นก็ล้วงนามบัตรใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋า
เธอยื่นให้อีกฝ่ายพลางพูดว่า