กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 สถานการณ์ที่ได้ประโยชน์ทั้งสองฝ่าย อย่างน้อยไป๋มั่วก็ยินดีมาก
พอเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ทุกคนก็หมดอารมณ์จะเล่นกันต่อแล้ว
จะให้คนอื่นร้องไห้จนตาแดงน้ำตานองหน้า ส่วนตัวเองกลับร้องเพลงเสียงดังอย่างสนุกสนานได้ยังไงล่ะ
ยังดีที่ยุคนี้ยังไม่มีเพลง ‘เธอมันไม่ใช่ลูกผู้ชาย’
ไม่อย่างนั้น บางทีพวกเขาอาจจะไปร้องเพลงนั้นจริง ๆ ก็ได้
ไป๋มั่วเองก็ถือโอกาสพักสบาย ๆ ไปด้วย
เขาไม่ได้สนใจเรื่องความรักในอดีตของคนอื่นเลยแม้แต่น้อย
ใคร ๆ ก็มีเรื่องราวในอดีตกันทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ
แต่คำพูดของคนเมื่อกี้กลับชวนให้คิดอยู่ไม่น้อย
“พวกเราจะไปส่งเจวียนเจวียนกลับหอก่อน พวกคุณมีแผนจะไปไหนต่อไหม?”