กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 ฉันไม่ใช่คนแบบนั้น
หม่าเลี่ยงรู้สึกเหมือนโดนแทงใจอย่างแรง เขาคว้าหมอนบักวีตของตัวเองขึ้นมา ตั้งใจจะขว้างใส่ไป๋มั่ว
แต่ไป๋มั่วเผ่นหนีไปแล้ว
เขาขยับตัวได้คล่องแคล่วมาก ไม่มีอ้อยอิ่งแม้แต่นิดเดียว
หมอนบักวีตฟาดคนแล้วเจ็บจริง ๆ
ดูเหมือนว่าตอนกลางคืนจะมีคนเดินเล่นในมหาวิทยาลัยมากกว่าตอนกลางวันเสียอีก
เดินกันเป็นคู่บ้าง เป็นกลุ่มบ้าง
ไป๋มั่วมาถึงใต้ตึกหอพักของเจียงลั่วหานแล้ว ถึงค่อยโทรหาเธอ
ใต้หอพักหญิงมีผู้ชายมายืนอยู่ไม่น้อย ดูท่าทางคงกำลังรอใครสักคนกันอยู่
บางคนก็สมหวัง บางคนก็ผิดหวัง