กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 ยังจะโตอีกหรือ?
“ถ้าไม่ใช่คุณ แล้วจะเป็นใครได้ล่ะ”
ไป๋มั่วดึงผ้าห่มออกทันที เผยให้เห็นใบหน้าของเจียงลั่วหาน
เจียงลั่วหานกะพริบตาใส่ไป๋มั่ว ก่อนจะโผเข้ากอดเขาทันที
“ฮิฮิฮิฮิ”
จากนั้นเธอก็เอาแต่หัวเราะคิกคักไม่หยุด
ไป๋มั่วเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเธอมีเรื่องอะไรให้ดีใจนักหนา
ผ่านไปพักใหญ่กว่าเธอจะหยุดหัวเราะ แล้วก็เปิดเต็นท์เดินออกไป
ดวงอาทิตย์ยังไม่ขึ้น แสงแดดจึงยังไม่จ้าจนแสบตา
เจียงลั่วหานยกมือขึ้นบังตรงหน้า ปล่อยให้แสงแดดลอดผ่านช่องระหว่างนิ้วตกกระทบใบหน้า