กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 72 ไอ้หน้าโง่ผู้รับกรรม
เซี่ยหมิงฮุยดูเป็นคนสุภาพเรียบร้อย มีกลิ่นอายของบัณฑิตอยู่เต็มตัว
ส่วนไป๋มั่วกลับแตกต่างจากเขาอย่างเห็นได้ชัด
ใบหน้าหล่อเหลามีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ใครเห็นแวบแรกก็รู้เลยว่าไม่ใช่คนดี
แต่แปลกที่กลับไม่มีใครรู้สึกหมั่นไส้เขาขึ้นมา
ดู ๆ ไปก็มีส่วนคล้ายพี่กวนซีอยู่เหมือนกัน
“ต่อไปถ้ามีใครถามว่าของขวัญชิ้นแรกที่ได้รับตอนเข้ามหาวิทยาลัยคืออะไร ผมหวังว่าทุกคนจะจำได้ว่าเป็นวอลนัตที่คนชื่อไป๋มั่วเอามาให้”
“นี่ผมแบกมาจากที่ไกล ๆ เลยนะ”
“แต่ไม่ต้องซึ้งใจอะไรหรอก กินให้อร่อยก็พอ”
“กินหมดแล้วก็อย่ามาถามผมอีกนะ ไม่มีให้แล้ว”