กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 หงุดหงิดชะมัด
“พ่อฉันไม่ตกลงเหรอ?”
หลังออกมาจากห้องทำงาน เจียงลั่วหานก็ถามขึ้นอย่างร้อนใจ
แต่ตอนนี้ไป๋มั่วกลับรู้สึกสบายใจขึ้นเยอะ
ถ้าได้เงินลงทุนก็ดีที่สุด จะได้ไม่ต้องเสียเวลาอ้อมไปอ้อมมา
ต่อให้ไม่ได้ก็ไม่เห็นต้องกังวล เขามองเห็นแนวโน้มตลาดและภาพรวมเศรษฐกิจล่วงหน้าได้ถึงสิบแปดปี
แถมยังรู้ด้วยว่าฟุตบอลโลกครั้งต่อ ๆ ไปอีกหลายสมัย ทีมไหนจะได้แชมป์ จะไม่รวยก็ยากแล้ว
ส่วนเรื่องที่เจียงเจ๋อขอให้เขารักษาระยะห่างกับเจียงลั่วหาน เขาไม่ได้ใส่ใจเท่าไหร่ เพราะเดิมทีก็ไม่เคยคิดอยู่แล้วว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาจะพัฒนาไปถึงไหน
“ตกลง แต่เงื่อนไขที่เขาต้องการ ฉันทำให้ไม่ได้”
“เงื่อนไขอะไร?”