เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 28 เจ้าลูกบอลดำหลิวเฉียง
ตลอดสามวันมานี้ ไป๋มั่วตามเจียงลั่วหานไปตั้งแผงขายของอยู่ในห้าง
เพราะทำเลที่พวกเขาเลือกอยู่ตรงจุดทองคำที่มีคนเดินผ่านมากที่สุด ช่วงสามวันที่ผ่านมาธุรกิจเลยไปได้สวยมาก
เสื้อผ้าแบบเดียวกัน ถ้าขายในห้างก็ได้ราคาสูงกว่าตั้งแผงขายของข้างนอกอยู่พอสมควร กำไรสุทธิตลอดสามวันนี้ ถึงจะไม่ถึงหมื่นก็มีเจ็ดแปดพันหยวนแล้ว
ส่วนจะได้กำไรเท่าไรกันแน่ ไป๋มั่วไม่ได้ถามหรอก ถึงถามเจียงลั่วหานก็คงไม่บอกเขาอยู่ดี
ปกติเจียงลั่วหานเป็นคนใจกว้างมาก แต่ช่วงสองสามวันนี้กลับงกเป็นพิเศษ
ไม่มีความคิดจะแบ่งกำไรให้ไป๋มั่วแม้แต่นิดเดียว
ไป๋มั่วนอนเอนหลังอยู่บนเก้าอี้ เปิดแอร์เย็นฉ่ำอย่างสบายใจ แม้จะมีลูกค้าเข้ามา เจียงลั่วหานก็เป็นคนคอยต้อนรับเองทั้งหมด
ชีวิตสบายๆ แบบนี้ช่างสงบสุขจริงๆ เสียดายที่มีแขกไม่ได้รับเชิญโผล่มาเสียก่อน
“ไป๋มั่ว!”