กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 16 โรงงานตัดเย็บเสื้อผ้า
คำว่า “ไม่ได้” ที่เจียงลั่วหานพูดออกมาดังไปนิด
เพิ่งผ่านไปไม่นาน ไป๋ซิงเสวียก็ถือจานผลไม้ที่ยังไม่ได้ล้างมาเคาะประตูห้อง
“เสี่ยวมั่ว มากินผลไม้เร็ว!”
ผู้ชายกับผู้หญิงวัยกำลังโตอยู่กันสองต่อสองในห้อง ไป๋ซิงเสวียก็อดเป็นห่วงไม่ได้
ทั้งที่ง่วงมาก แต่ตั้งแต่เจียงลั่วหานมาถึง เขาก็ไม่ง่วงอีกเลย
โดยเฉพาะพอได้ยินคำว่า “ไม่ได้” เมื่อกี้ ก็ยิ่งเป็นห่วงเข้าไปใหญ่
กลัวว่าไป๋มั่วจะทำอะไรไม่คิด
แต่เห็นได้ชัดว่าเขาคิดมากไปเอง
เพิ่งเคาะประตู ไป๋มั่วก็เปิดประตูห้องออกมา