เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 สนามการค้าดั่งสนามรบ
เจียงลั่วหานมองข้อความในกลุ่มแชต QQ อย่างไม่อยากเชื่อ จู่ๆ ก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมา
ลองคิดดูดีๆ ตลอดสามปีที่เรียนมัธยมปลาย เธอมั่นใจมาตลอดว่าคนที่ไป๋มั่วชอบก็คือตัวเธอเอง และเขาก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรเกินเลยกับผู้หญิงคนอื่น
ยิ่งกับซูหว่านแล้ว ยิ่งแทบไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันเลยด้วยซ้ำ
คนหนึ่งเป็นเด็กเรียนที่เอาแต่ก้มหน้าก้มตาอ่านหนังสือ ส่วนอีกคนเป็นเด็กมีปัญหาที่ชอบซุกซน ก่อเรื่องไปวันๆ ไม่คิดจะพัฒนาตัวเอง
ไม่ว่าจะคิดยังไง สองคนนี้ก็ไม่น่าจะมีความเกี่ยวข้องกันมากมายอะไรถึงจะถูก
เจียงลั่วหานขมวดคิ้ว ก่อนจะส่งข้อความไปหาซูหว่าน
“เสี่ยวหว่าน วันนี้ตอนบ่ายเธอไปไหนมาเหรอ?”
“ฉันว่าจะไปห้องสมุดกับเธอ แต่พอออกจากร้านอาหารก็ไม่เห็นเธอแล้ว”
ซูหว่านตอบข้อความเร็วกว่าที่ไป๋มั่วตอบเสียอีก ไม่นานก็มีเสียงติ๊งๆ ดังมาจากหูฟัง