กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 ลาก่อน! ช่างเถอะ อย่าได้พบกันอีกเลยดีกว่า
“สวัสดีครับคุณอาเจียง ผมไป๋มั่ว เพื่อนร่วมชั้นของเจียงลั่วหานครับ”
พอรู้ว่าคนที่พูดอยู่ปลายสายไม่ใช่เจียงลั่วหาน สีหน้าเจียงเจ๋อก็หม่นลง
“ไป๋มั่วเหรอ แล้วลั่วหานล่ะ?”
พอได้ยินเจียงเจ๋อเรียกชื่อไป๋มั่ว ตำรวจกับไป๋ซิงเสวียก็สบตากัน ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้เจียงเจ๋อพร้อมกันเพื่อฟังให้ชัด
เจียงเจ๋อเลยเปิดลำโพงโทรศัพท์ทันที
“เธอดื่มไปนิดหน่อยครับ แล้วมือถือก็ปิดเครื่อง เลยติดต่อคุณอาไม่ได้”
“ตอนแรกผมคิดว่าจะให้เธอพักที่โรงแรมสักหน่อย พอตื่นแล้วค่อยกลับเอง แต่ดูเหมือนอาการเธอจะแย่ลงเรื่อยๆ ผมเลยพามาโรงพยาบาลครับ”
พอได้ยินแบบนั้น เจียงเจ๋อกับไป๋ซิงเสวียก็ถอนหายใจโล่งอกพร้อมกัน
ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว