เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เซี่ยโหวหยวนก้าวออกจากแถว กล่าวอย่างตื่นเต้นว่า
“ท่านอัครเสนาบดี นี่คือโอกาสที่ดีที่สุดของพวกข้าแล้ว!”
“ภายใต้การโจมตีประชิดทั้งในและนอก เล่าปี่โจรหูใหญ่ผู้นั้นไม่มีทางรอดชีวิตเป็นแน่!”
“การกระทำนี้ ทั้งกำจัดเล่าปี่ได้ ทั้งยึดจิงโจวได้ พวกเราควรออกรบ!”
คนอื่น ๆ เช่น เซี่ยโหวตุ้น เฉาเหริน เฉาหง อวี๋จิ้น และคนอื่น ๆ ต่างเอ่ยขอออกรบ
โดยเฉพาะอวี๋จิ้น คราวน้ำท่วมเจ็ดทัพครั้งก่อน แม้เขาจะรอดชีวิตอย่างขอไปที แต่ในค่ายเฉา เขาถูกเพื่อนขุนนางเยาะเย้ยมาจนถึงบัดนี้
เขาเพียงอยากเอาชีวิตของกองกำลังเล่าปี่มาล้างความอัปยศของตน
เสียงขอออกรบของเหล่าขุนพลเป็นระลอก ๆ ทำให้อัครเสนาบดีเฉาโน้มเอียงอย่างมากแล้ว
อัครเสนาบดีเฉาทอดสายตามายังแถวขุนนางฝ่ายบุ๋นอีกครั้ง โดยจับจ้องอยู่ที่สวินอวี้เป็นสำคัญ