กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“นายท่าน... กองทัพของพวกข้า... กองทัพของพวกข้าพินาศสิ้นแล้ว!”
“ครืน~~~~~~”
คำพูดของเซี่ยโหวตุ้น ดุจอสนีบาตสายหนึ่งดังกึกก้องไปทั่วโถงใหญ่
เหล่านักวางกลยุทธ์ล้วนมีสีหน้าตกตะลึง หัวใจเต้นเร็วขึ้นเป็นสองเท่าของปกติ พวกเขาขมวดคิ้วแน่นมองเหล่านายทหารที่คุกเข่าอยู่กับพื้น
เฉาเชายิ่งถึงกับเบิกตากว้างจนเกือบฉีกออกจากเบ้าตา บนใบหน้าปรากฏความสงสัยวูบหนึ่งก่อน ราวกับสงสัยว่าตนฟังผิด
เมื่อเห็น “ขุนพลเสือ” ไม่กี่คนที่เดินเข้ามา ต่างก็อยากเอาหัวซุกเข้าไปในลำคอ
เขาจึงค่อย ๆ แน่ใจในคำพูดที่ตนได้ยิน
“เพี้ยะ~~~~~~”
เฉาเชากระแทกชามในมือลงบนโต๊ะหนังสือทันที
เบิกตาจ้อง ประกายดุร้ายฉายวาบ จ้องเซี่ยโหวตุ้นพลางตวาดด้วยโทสะว่า