เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เสด็จอา ข้าไม่ใช่มังกรซุ่มจริง ๆ ขอรับ”
“ท่านอาจารย์จูกัด ท่านอย่าแสร้งเลย ท่านก็คือมังกรซุ่ม!”
จูกัดจื้อในยามนี้จนใจยิ่งนัก
ตรงหน้าคือเล่าปี่ กวนอวี่ และจางเฟย สามคน จ้องมองเขาด้วยสายตากระตือรือร้นเกินประมาณ ฝืนถือว่าเขาเป็นจูกัดมังกรซุ่มผู้ไม่ปรากฏตัวต่อโลก...
แต่ปัญหาคือ ตัวตนที่เขาข้ามภพมานั้น... ไม่ใช่จูกัดอู่โหวผู้มีสติปัญญาทะลวงฟ้าตามคำเล่าลือจริง ๆ!
จูกัดจื้อไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องราวจะค่อย ๆ พัฒนามาถึงขั้นนี้ทีละก้าว
สามคนเล่าปี่ กวนอวี่ จางเฟยนี้ เล่าปี่ผู้มีท่าทางสุภาพแบบสุจริตชนเป็นผู้นำหน้า ส่วนกวนอวี่และจางเฟยร่างใหญ่กำยำคุมท้าย
ปิดเส้นทางที่จูกัดจื้อจะหลบหนีไว้จนหมดสิ้น
ทำให้จูกัดจื้อซึ่งแบกห่อเครื่องประดับทองคำและเงินไว้เต็มหลังไม่อาจฝ่าวงออกไปได้เลย
ได้แต่สีหน้าจนใจนั่งกลับไปที่เดิม