กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 257 ที่เรียกว่าภัยพิบัติจากธรรมชาติ ก็แค่ฝุ่นใต้ตีนตะขาบอุตสาหกรรม!
“เพราะสมองของพวกมันถูกเผาไหม้ไปหมดแล้ว”
กู้เฉินวางถ้วยชาลง สายตามองออกไปยังทุ่งร้างมืดสลัวนอกหน้าต่าง
“ขยายภาพ”
จอโฮโลแกรมซูมเข้าทันที
นั่นไม่ใช่ฝูงสัตว์ร้ายธรรมดา
ที่พุ่งอยู่แถวหน้าคือฝูงหมีรังสีที่ปกติควรจำศีล แต่ตอนนี้ขนตามตัวของพวกมันร่วงหลุด กล้ามเนื้อบวมโตผิดรูปเหมือนเนื้องอก ดวงตาทั้งสองข้างมีเลือดดำไหลออกมา
และบนหลังของพวกมัน กลับมีฝูงหนูกลายพันธุ์เกาะกันเป็นกลุ่ม
แม้แต่บนท้องฟ้าเหล่านางแรมที่ปกติกล้าแค่กินซากก็ยังร้องแหลมพร้อมดิ่งลงมา