กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 228 การพิพากษาครั้งสุดท้าย!
“ซี้ด...”
เสียงกระแสไฟฟ้าสะท้อนก้องไปทั่วซากปรักหักพัง บางครั้งก็ปะทุเป็นประกายไฟฟ้าสีน้ำเงินหนึ่งหรือสองดอก
วิหารที่เคยโอ่อ่าอลังการ บัดนี้เหลือเพียงเศษกระเบื้องแตกกระจายและเนื้อเยื่อชีวภาพที่แข็งตัวครึ่ง ๆ กลาง ๆ
ในอากาศอบอวลด้วยกลิ่นไหม้จากเลเซอร์พลังงานสูง และกลิ่นคาวที่บรรยายไม่ถูก ราวกับอาหารทะเลเน่าเสีย
“อย่าแกล้งตาย”
รองเท้าบูตเกราะเหล็กผสมสีดำของโหลวเหย่เตะลงบนกองเนื้อที่ยังกระตุกเบา ๆ อย่างแรง
นั่นคือส่วนผสมที่น่าขยะแขยง
ร่างกายกว่าครึ่งกลายเป็นเนื้อเยื่ออ่อนสีม่วงดำ มีเพียงส่วนเหนืออกขึ้นไปที่ยังพอคงรูปมนุษย์ไว้ได้อย่างฝืนทน