กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 220 ขออภัย มาตรฐานคือความชอบธรรม!
โหลวเหย่ขี้เกียจแม้แต่จะยกปืนขึ้น
เขาเพียงเอี้ยวตัวเล็กน้อย กระดูกสันหลังขับเคลื่อนระเบิดแรงบิดหลายตันออกมาทันที หมัดซ้ายที่ห่อหุ้มด้วยเกราะพุ่งเข้าชกใส่หัวของสัตว์ประหลาดอย่างไร้ลีลา พร้อมเสียงลมแหวกที่แหลมบาดหู
“ปัง!”
ราวกับแตงโมเน่าโดนค้อนหนักทุบ
หัวอันน่าเกลียดที่เต็มไปด้วยดวงตาซ้อนนั้นหายวับไปในพริบตา เหลือเพียงร่างกายมหึมาที่ไร้หัวซึ่งเซถลาล้มไปข้างหน้าสองก้าวเพราะแรงเฉื่อย ก่อนจะล้มลงกับพื้นดังสนั่น
“เปราะเกินไป” โหลวเหย่สะบัดของเสียสีแดงขาวที่ติดอยู่บนสนับมือ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความผิดหวัง