กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 169 การโจมตีลดมิติแห่งยุคสมัย! นี่ก็เรียกสงครามได้เหรอ?
เมื่อจ้าวเทียนออกคำสั่ง
นักรบที่ยึดจุดสูงสุดไว้ได้แล้ว หรือที่ไถลไปอยู่ด้านหลังปีกของอสูรเหล่านั้น ต่างก็เหนี่ยวไกพร้อมกัน
ไม่ใช่การยิงรัวแบบ ตือ ๆ ๆ
แต่เป็นการยิงเป็นจุดเป็นช่วงจังหวะชัดเจน
“ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!”
ปืนไรเฟิลแม่เหล็กไฟฟ้ากำลังสูงไม่ได้ยิงกระสุนดินดำ แต่ยิงตะปูโลหะที่บินด้วยความเร็วหลายเท่าความเร็วเสียง
ไม่มีเปลวไฟจากปากกระบอกปืน มีเพียงเสียงปะทุเบา ๆ จากอากาศที่ถูกฉีกขาด
อสูรเย็บประสานพวกนั้นที่ดูผิวหนาเนื้อหนา ถึงกับกระสุนธรรมดาก็ยังสะท้อนออกได้ กลับเปราะบางราวกับเต้าหู้เมื่อต้องเจออาวุธพลังงานจลน์แม่เหล็กไฟฟ้า