กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 160 ในเมื่อซ่อนไม่ไหว เช่นนั้นก็ให้ทั้งโลกรวมถึงเงยหน้ามองขึ้นมา!
"แกร๊ก"
กรามของกู้เฉินขบเบา ๆ ลูกอมนมกระต่ายขาวเม็ดนั้นแตกออกระหว่างฟัน กลิ่นหอมหวานเข้มข้นระเบิดฟุ้งในช่องปาก
เขายืนอยู่บนสะพานเดินเรืออันกว้างขวางของ "จู้หรง" ทอดสายตามองผ่านหน้าต่างกระจกพาโนรามา มิได้หยุดอยู่ที่ผืนทะเลทรายคุ้นเคยใต้เท้า หากแต่ทอดขึ้นไปยังโดมที่ลึกล้ำจนอมม่วงเหนือศีรษะ
"เรดควีน"
เสียงของกู้เฉินไม่ดังนัก แต่กลับชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางเสียงหึ่งเบา ๆ ของระบบหล่อเลี้ยงชีพ
"อยู่ค่ะ"
"ออกรบด้วยความเร็วเต็มพิกัด"
กู้เฉินสอดมือทั้งสองกลับเข้ากระเป๋าเสื้อโค้ทลม น้ำเสียงราบเรียบราวกับกำลังสั่งให้คนขับเหยียบคันเร่ง