กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 110 เรือนกระจกสีเลือด! ตัวอย่างพืชพันธุ์จากนรก
"ไอ้นั่นน่ะ... มันกินเนื้อเหรอ?"
เหลิงเฟิงวางเครื่องมองกลางคืนอินฟราเรดลง ในน้ำเสียงมีความเย็นยะเยือกแผ่ซ่าน
ต่อให้เป็นทหารหน่วยรบพิเศษที่เคยเห็นคนตายจนชิน แต่พอเห็นภาพพืชล่าอาหารนก หนังศีรษะก็อดรู้สึกชาไปไม่ได้
กากลายพันธุ์ผู้โชคร้ายตัวนั้นตอนนี้เหลือเพียงโครงกระดูกแห้งๆ ห้อยอยู่บนเถาวัลย์สีแดงเข้ม แกว่งไหวตามลม
และเถาวัลย์เหล่านั้นดูเหมือนยังไม่อิ่มตัว พื้นผิวหลั่งของเหลวสีแดงเหนียวข้น ออกมาเหมือนลิ้นอันละโมบหลายต่อหลายเส้น โบกไหวอย่างเงียบงันกลางอากาศ
"นี่ไม่ใช่เรือนกระจกอะไรทั้งนั้น"