กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 16 ประตูแสงที่หายไป นรกโลกันต์ติดลบเจ็ดสิบองศา!
“อืม—”
ไม่มีความเวียนหัวพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินอย่างที่คิด
ไม่มีความเจ็บปวดจากการฉีกขาดของกาลอวกาศ
มีเพียงความรู้สึกไร้น้ำหนักชั่วขณะหนึ่ง
เหมือนลิฟต์ตกลงมาหนึ่งชั้น จากนั้นทุกอย่างก็กลับสู่ความสงบ
กู้เฉินนั่งอยู่บนเบาะลดแรงสั่นสะเทือนแบบพิเศษ มือทั้งสองกำที่เท้าแขนไว้แน่น
ผ่านหน้าต่างกระจกกันกระสุนของรถภูมิประเทศทุกสภาพแบบปิดสนิท ทิวทัศน์เบื้องหน้าก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างน่าอึดอัดใจ
วินาทีก่อนยังเป็นห้องนั่งเล่นสวนริมแม่น้ำที่สว่างไสว เป็นอารยธรรมสมัยใหม่ที่คุ้นเคย