กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 242 ขนล้างบางบนภูเขาฉางไป๋
“นั่นสิ พวกเขาช่างไร้เดียงสานัก!”
“นี่แหละที่แสดงให้เห็นว่าพวกเขากำลังร้อนรนและคิดจะเสี่ยงทำอะไรแผลง ๆ”
“ดูสภาพพวกนั้นสิ อีกไม่นานก็คงต้องไสหัวออกไปอย่างน่าสมเพช”
“สงครามยืดเยื้อมาตั้งหลายปี ไอ้พวกญี่ปุ่นไม่มีทางแบกรับไหวแน่นอน
พวกมันเลยเหมือนหมาป่าหิวโหย เห็นทรัพย์สินเงินทองอะไรก็พยายามกอบโกยเข้าตัวเองเต็มที่”
“น่าเสียดายจริง ๆ ประวัติศาสตร์อันยาวนานของหัวเซี่ยเรา
ของที่ท่านบรรพชนก่อตั้งทิ้งไว้มีไม่น้อยเลย คาดว่าคงถูกไอ้พวกญี่ปุ่นแย่งชิงไปกว่าครึ่งแล้ว”
“วันไหนเราไปอาละวาดที่ประเทศซากุระกันดีไหม
ไปทำให้บ้านเมืองปั่นปวนจนผู้คนเดือดร้อน ให้พวกมันได้รับผลกรรมที่ก่อไว้บ้าง”