ตอนที่ 233 - สนทนาถึงอนาคต

ตอนที่ 233 สนทนาถึงอนาคต

แม้นางจะเดินเบามากแล้ว แต่ก็ยังคงส่งเสียงออกมา

ทุกคนได้ยินความเคลื่อนไหวจากภายนอก ต่างตั้งใจฟังอย่างระแวดระวัง

มีคนเอ่ยปากถามด้วยความระแวดระวัง “ไอ้พวกญี่ปุ่นคงไม่ได้ออกมาหรอกนะ?”

“ต่อให้เป็นพวกมัน เราก็ไม่กลัว ในมือเรามีอาวุธตั้งเยอะแยะ ฆ่าพวกมันง่ายพอ ๆ กับเชือดไก่ป่านั่นแหละ”

“ใช่แล้ว ตอนนี้พวกนั้นกลายเป็นหมาจนตรอกไปแล้ว คาดว่าถ้าเจอพวกเราก็คงไม่มีกะจิตกะใจจะสู้หรอก”

“ชู่ว เบาเสียงหน่อย”

หลี่จื่อเหยียนรู้สึกจนใจยิ่งนัก หูของนางดีเกินไป คำพูดของคนเหล่านั้นนางได้ยินชัดเจนทุกถ้อยคำ

นางเอ่ยอย่างหมดทางเลือก “ฉันเอง”

เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย ทุกคนจึงวางใจหายห่วง