ตอนที่ 225 - ซานโข่วฮ่าวเอ้อร์หน้าแตก หมิ่นจะสิ้นใจให้รู้แล้วรู้รอด

ตอนที่ 225 ซานโข่วฮ่าวเอ้อร์หน้าแตก หมิ่นจะสิ้นใจให้รู้แล้วรู้รอด

จ่าฝูงหมาป่าเองก็ไม่ใช่ตัวกระจอก

มันส่งเสียงหอนต่ำ ๆ

ประหนึ่งว่ากำลังอัญเชิญอะไรบางอย่าง

พวกมันยืนประจันหน้ากันอย่างนั้น

ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมกัน

ไอ้พวกญี่ปุ่นเริ่มขาสั่น หากปล่อยให้ยืดเยื้อต่อไปคงมีแต่จะเสียเปรียบ

พวกเขาอยากจะออกไปจากที่นี่เต็มที

ฝูงชนเริ่มพากันซุบซิบ

ซานโข่วฮ่าวเอ้อร์ได้ยินแล้วเส้นเลือดที่ขมับก็เต้นตุบ ๆ: ไอ้พวกตัวโง่เง่านี่ตายไปซะก็ดี