กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 204 มุมมองของคนสองคนนั้นตรงกันอย่างน่าประหลาด
ทีมที่กำลังตกอยู่ในสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออกนั้น ยังไม่รู้ตัวว่าถูกทอดทิ้งแล้ว
พวกเขาหลบซ่อนตัวไปทั่ว พยายามประคับประคองอย่างยากลำบาก หวังว่าจะได้รอคอยกองกำลังเสริมมาถึง
เมื่อท้องฟ้าเริ่มมืดสลัวลงเรื่อย ๆ ยิ่งรอพวกเขาก็ยิ่งรู้สึกหนาวเหน็บถึงขั้วหัวใจ
ผู้บังคับบัญชาอดไม่ได้ที่จะแค่นหัวเราะออกมา “พวกเราถูกทอดทิ้งแล้ว คงไม่มีวันได้กลับไปอีกแล้ว”
คนที่เหลือเพียงไม่กี่คนได้ยินสิ่งที่เขาพูด ก็ร้องไห้ออกมาอย่างลืมตัว
พวกเขารู้ดีว่าประโยคนั้นที่ว่าไม่มีวันได้กลับไปอีกแล้วหมายถึงอะไร
จนสุดท้าย พวกเขาก็หมดหวังและตัดสินใจมอบกระสุนหนึ่งนัดให้ตนเองเพื่อจบชีวิต
หลับตาลงอย่างถาวร