กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 187 รสนิยมที่แปลกประหลาดของหนานกงสวี่ในสายตาผู้อื่น
ต่อให้หลี่จื่อเหยียนจะมีสมาธิดีแค่ไหน ก็อดรู้สึกจั๊กจี้หัวใจยามถูกอีกฝ่ายหยอกเย้าไม่ได้
เขาต้องตั้งใจแน่ ๆ ตั้งใจพูดข้างหูเธอ กลิ่นอายอุ่นร้อนนั้นทำให้รู้สึกจั๊กจี้จนทรมานจริงๆ
หลี่จื่อเหยียนพยายามเก็บซ่อนความผิดปกติอย่างสุดกำลัง ก่อนจะถลึงตาใส่เขาอย่างไม่สบอารมณ์ “ถอยไปไกลๆ หน่อย”
หนานกงสวี่มองดูใบหูของอีกฝ่ายที่ขึ้นสีชมพูระเรื่อ
เขารู้จักพอดี ไม่ควรทำเกินเลยเกินไป ต้องค่อยเป็นค่อยไป มิเช่นนั้นหากทำอีกฝ่ายเตลิดหนีไปคงไม่ดีแน่
ยามนี้หลี่จื่อเหยียนยังไม่รู้ตัวว่าถูกหมาป่าเจ้าเล่ห์จ้องเล่นงานเสียแล้ว ในสายตาของอีกฝ่าย เธอคือกระต่ายน้อยตัวนั้นนั่นเอง